خشونت یکی از مسائل عمده جامعه‌های بشری است. در کشورهای استبدادزده یکی از شکل‌های اصلی بروز آن خشونت دولتی برای حفظ و تحکیم نظام است. نیروهای مخالف نیز می‌توانند خشونت‌ورز شوند.

از راست به چپ: حسن مکارمی٬ کبری قاسمی٬ رضا کاظم‌زاده

از راست به چپ: حسن مکارمی٬ کبری قاسمی٬ رضا کاظم‌زاده

وظیفه روزنامه‌نگار بازنمایی امور است. اما خشونت را چگونه می‌توان بازنمود؟ آیا بازنمایی هر شکلی از آن رواست؟

اما همه شکل‌های خشونت‌ آشکار نیستند و در نتیجه بازنمایی آنها مشکل است. چگونه خشونت‌های پنهان را تشخیص دهیم و چرا به عنوان روزنامه‌نگار موظفیم به آنها بپردازیم؟

کارافزار اصلی روزنامه‌نگار زبان است. زبان خود یک نهان‌گاه و جلوه‌گاه اصلی خشونت است. روزنامه‌نگار چرا و چگونه باید به بررسی انتقادی کارافزار اصلی خود رو آورد، آن هم از زاویه امکان آلودگی آن به خشونت؟

وبینار

حسن مکارمی − رضا کاظم‌زاده

در یک وبینار آموزشی، در روز جمعه ۲۰ تیر ۱۳۹۳ (۱۱ ژوئیه ۲۰۱۴)، درباره این مسائل بحث کرده‌ایم.

دو روان‌شناس شناخته شده

دکتر حسن مکارمی (پاریس)

و رضا کاظم‌زاده (بروکسل)

که هر دو سابقه کار پژوهشی طولانی درباره مسئله خشونت‌ دارند، مهمانان این وبینار بودند.

ویدیو بخش اول:

ویدیو بخش دوم: